Elise Vanden Broecke

MIJN EERSTE KEER STILSTAAN.

Dit werk heeft mij een eerste stap in ‘mijn abstractie’ laten zetten.
De grote thematiek van mijn werk draait rond toevalligheid. Hetgeen ik tegenkom (dagelijkse elementen), stelt mij steeds de vraag ‘kies je mij of niet?’.  Er is dus altijd sprake van een toevalligheid die mij laat leiden.
In dit geval ben ik een boekje tegengekomen van de schilderdoekenmaker Claessens (Waregem). Hier staan alle soorten doeken die je kan vinden samengebundeld in een boekje. Het boekje straalde zoveel karakter uit, het stond mij toe om stil te blijven staan met wat ik in mijn handen kreeg.
Stilstaan rond kleur en materie. Wit blijkt niet een kleur te zijn, maar wordt bepaald door zijn omgeving en materie. De ‘kleur wit’ is iets onbestemds, daardoor narratief in zijn bastractie.
Het leek dus interessants om een selectie doekjes in een compositie op doek te plaatsen. Zoeken naar een weg om deze op een schilderkundige manier te kunnen samenbrengen.
Achteraf, wanneer deze doekjes naast elkaar geplaatst zijn, merk ik dat er sprake is van een soort onderlinge identificatie. Elk doekje heeft een andere materie, kleur en nummer. Hierdoor krijgt elke doekje een eigen karakter.
Er is dus sprake van een overschakeling van een archief tot een persoonlijke wending.
Het blijven stilstaan bij allerhande elementen, deze uit zijn functie trekken en een andere bestemming geven. Vooral mijzelf te tijd gunnen op te blijven stilstaan en te kijken.

← Back